Je hebt ervoor gekozen om zelfstandig een eerste opzet te maken, zonder direct input te vragen van Margot en Ilse of de rest van de afdeling. Je had gehoopt dat zij ondertussen op de werkvloer informatie zouden verzamelen, maar al snel merk je dat er weinig tot niets terugkomt.
Gesprek met Margot en Ilse:
Wanneer je Margot en Ilse opnieuw spreekt, merk je dat ze afhoudend reageren.
Ilse haalt haar schouders op. “We dachten dat jij het gewoon zou regelen. Het voelde niet echt alsof onze input nodig was.”
Margot knikt. “We wilden best helpen, maar als we dan toch niks te zeggen hebben… Tja, dan hebben we ons maar op andere dingen gericht.”
Je probeert nog uit te leggen dat hun input wél belangrijk was, maar het lijkt alsof het momentum verloren is.
Terugkoppeling van Sander en Marjolein:
Korte tijd later word je uitgenodigd door Sander (teamleider) en Marjolein (locatiemanager) om de stand van zaken te bespreken.
Sander kijkt je strak aan. “Ik waardeer je inzet, maar eerlijk gezegd zie ik niet hoe we dit op deze afdeling nog op een goede manier kunnen doorzetten.”
Marjolein knikt. “We hadden gehoopt op een bredere betrokkenheid, maar op dit moment lijkt het alsof dit meer een eenmansproject is geworden. Dat was niet de bedoeling.”
Sander sluit af: “We gaan kijken of we nog tot een oplossing kunnen komen, maar voor nu zetten we de plannen op pauze.”
Conclusie:
Het spoor loopt dood. Je hebt te weinig draagvlak gecreëerd en bent uiteindelijk vastgelopen in een plan dat niet werd gedragen door de rest van de afdeling.
Dit is een eindpunt in Pad A.
Open vraag: Hoe kijk je terug op het verloop? Ben je tevreden? Welk cijfer zou je jezelf tot zover geven?