Terugkoppeling van het gesprek met Jan:
Je hebt ervoor gekozen om direct over de Compaan te beginnen en hem te overtuigen van de voordelen. Terwijl hij zijn medicijnlijst controleert, probeer je hem uit te leggen hoe de Compaan kan bijdragen aan de zorg.
Jan’s reactie:
Nog voordat je halverwege je verhaal bent, zucht Jan en legt zijn pen neer. “Luister,” zegt hij met een vermoeide blik, “ik weet dat dit allemaal goed bedoeld is, maar ik heb al een hele lijst met dingen waar ik op moet letten. En nu moet ik me ook nog in een tablet gaan verdiepen?”
Hij schudt zijn hoofd en pakt zijn papieren weer op. “Echt, houd mij hier maar buiten. Doe maar iets met de mensen die wél tijd hebben voor dit soort dingen.”
Terug naar Margot en Ilse:
Je ziet dat het geen zin heeft om Jan verder te overtuigen. Zonder een echte opening in het gesprek, besluit je het erbij te laten en verder te lopen.
Wanneer je terugkomt bij Margot en Ilse, kijken ze je veelzeggend aan. Ilse grijnst licht. “Jan hè? Tja, ik had niet anders verwacht.”
Margot legt haar notitieblok neer en schudt haar hoofd. “Ik snap dat je het probeert, maar sommige mensen zijn nou eenmaal niet te porren voor dit soort dingen.”
Wat doe je nu?