Na de succesvolle pilot nemen Margot, Ilse, Esther en jij even de tijd om terug te kijken op wat er zo goed ging. Jullie zitten samen aan een tafel in de personeelsruimte, koffie in de hand, terwijl de eerste evaluaties worden besproken.
Gesprek met Margot, Ilse en Esther:
Ilse steekt enthousiast van wal. “Het was echt geweldig om te zien hoe snel cliënten de Compaan oppakten. Ik bedoel, we dachten dat we veel uitleg nodig hadden, maar het sloot zo goed aan bij wat ze wilden!”
Margot knikt instemmend. “Precies! Mevrouw De Wit heeft nu haar vaste videobel-momenten met haar kleinkinderen. Ze kijkt er iedere dag naar uit. En meneer Jansen? Hij zei dat hij eindelijk weer ‘de krant las zoals vroeger’. Dat vond ik zo mooi om te horen.”
Esther glimlacht. “Ja, en meneer Van Dam! Ik heb hem gisteren nog geholpen om een online schaakwedstrijd te vinden. Hij straalde helemaal toen hij eindelijk weer kon spelen tegen een echte tegenstander.”
Jullie delen een tevreden blik. Het is duidelijk dat de technologie echt iets heeft toegevoegd aan het dagelijks leven van de cliënten.
Het geheim van het succes:
Ilse denkt even na. “Ik denk dat het belangrijkste was dat we niet gewoon ‘technologie introduceerden’, maar dat we écht keken naar wat bij hen paste. We hebben niet gezegd: ‘Hier heb je een Compaan’, maar we hebben eerst geluisterd.”
Margot vult aan. “Ja, en we waren er ook gewoon bij. We hebben hen begeleid en meteen meegedacht als iets niet lukte. Zonder die persoonlijke aandacht had het misschien helemaal niet zo goed gewerkt.”
Esther knikt. “En dat maakte het voor ons ook makkelijker. Omdat we het samen deden, konden we dingen direct oplossen als iemand ergens tegenaan liep.”
Jij denkt na over de volgende stappen. “Maar als dat het belangrijkste is… hoe zorgen we er dan voor dat dit ook op andere afdelingen net zo goed gaat?”
Er valt een korte stilte.
Margot trekt haar wenkbrauwen op. “Tja… wij kunnen niet op álle afdelingen staan.”
Ilse lacht snel. “Nou ja, misschien komt dat vanzelf als we nu onze resultaten presenteren! Hoe zullen we dat doen?”
Esther leunt voorover. “Misschien moeten we nadenken over hoe we collega’s echt mee kunnen nemen in dit proces. Als wij er niet bij zijn, wie doet het dan?”
De realisatie wordt snel weggewuifd, en jullie focussen op hoe jullie de resultaten het beste kunnen delen.
Wat doe je?